A A A

Poziom życia ludności

O poziomie życia ludności decyduje wiele czynników: poziom spożycia dóbr materialnych, sytuacja mieszkaniowa, poziom ochrony zdrowia, dostępność oświaty i dóbr kultury itp. Omawiając zmiany w poziomie życia ludności, jakie nastąpiły w wyniku budownictwa socjalizmu w Polsce, zatrzymamy się głównie na czynniku podstawowym, jakim jest spożycie żywności i artykułów przemysłowych.

Jak już wskazywaliśmy, spożycie artykułów żywnościowych w Polsce w okresie przedwojennym kształtowało się na niskim poziomie. W szczególności dotyczy to artykułów bardziej wartościowych, jak mięso, tłuszcze, cukier, jaja. Poziom spożycia tych artykułów w Polsce wyraźnie odbiegał od spożycia w krajach wysoko rozwiniętych pod względem ekonomicznym. Na przykład roczne spożycie mięsa i tłuszczu przypadające na 1 mieszkańca było w krajach zachodnio-europejskich, podobnie jak w Stanach Zjednoczonych czy Kanadzie, 3—4 razy większe aniżeli w Polsce, spożycie cukru 2—5 razy większe. W okresie wojny i okupacji poziom spożycia w Polsce uległ znacznemu obniżeniu.

W Polsce Ludowej nastąpił poważny wzrost globalnej konsumpcji oraz zmiana jej struktury. Zmiana ta polega na tym, że uległo pewnemu zmniejszeniu spożycie artykułów żywnościowych niższego rzędu, takich jak zboża i ich przetwory oraz ziemniaki. Natomiast poważnie wzrosło spożycie artykułów bardziej wartościowych: mięsa, nabiału, tłuszczów i cukru.

Szczególnie szybki wzrost spożycia występował w okresie odbudowy, kiedy jednym z głównych zadań, jakie postawiło przed sobą państwo, było podniesienie bardzo niskiego w tych latach poziomu spożycia, oraz w okresie od 1970 r. — realizacji nowej polityki społeczno-ekonomicznej.



  • ico