A A A

Ceny zbytu srodków produkcji

Ceny zbytu pewnej części środków produkcji ustalane są w odmienny sposób aniżeli ceny dóbr konsumpcyjnych; a mianowicie najczęściej pokrywają się z cenami fabrycznymi. Oznacza to, że część przedsiębiorstw wytwarzających środki produkcji nie realizuje przeważającej części faktycznie wytworzonego produktu dodatkowego za pomocą ceny. Nie oznacza to jednak, że wskutek ustalenia cen zbytu na środki produkcji poniżej wartości tych środków, państwo uszczupla swoje dochody. Na ogół środki produkcji wytworzone w przedsiębiorstwach państwowych są sprzedawane innym przedsiębiorstwom państwowym i służą w ostatecznym wyniku do produkcji dóbr konsumpcyjnych sprzedawanych na rynku. Niskie ceny środków produkcji obniżają w tym wypadku koszty własne w przedsiębiorstwach wytwarzających dobra konsumpcyjne, co przy danych cenach, po jakich dobra te są sprzedawane, zwiększa różnicę między ceną zbytu a ceną fabryczną i tym samym powiększa podatek obrotowy wpłacany do budżetu państwa. W ten sposób produkt dodatkowy, który faktycznie został wytworzony w przedsiębiorstwach wytwarzających środki produkcji, realizowany jest przez państwo w cenach środków konsumpcji łącznie z produktem dodatkowym wytworzonym w sferze produkcji dóbr spożycia. Jakkolwiek z punktu widzenia realnych dochodów zarówno państwa, jak i konsumentów poziom cen środków produkcji nie ma większego znaczenia, to w celu ustalenia prawidłowych zasad gospodarowania tymi środkami niezbędne jest ściślejsze odzwierciedlenie w cenach środków produkcji pełnych nakładów pracy żywej i uprzedmiotowionej niezbędnych na ich wytworzenie. Dlatego też polityka gospodarcza w krajach socjalistycznych stara się zmniejszać istniejące różnice w zasadach ustalania cen na środki produkcji i dobra konsumpcyjne.